Uw winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg

Hoe werkt GPS?

TomTom Education

GPS

De geschiedenis van GPS

Hoe is het allemaal begonnen
In 1957 lanceerde de voormalige sovjetrepubliek de eerste kunstmatige satelliet: Spoetnik 1. Wetenschappers kwamen ten eerste al snel tot de ontdekking dat ze met behulp van het Doppler Effect de baan van de satelliet konden berekenen. Ten tweede ontdekten ze dat in omgekeerde richting met satellieten de positie van een ontvanger op aarde kon worden bepaald.

De grondslag voor het huidige GPS-systeem is begin jaren 60 door het Amerikaanse leger gelegd. De marine, luchtmacht en landmacht schoven ieder hun eigen ontwerpen en ideeën naar voren en uiteindelijk werd er in 1973 een ontwerp, waarin elementen van al deze plannen waren verwerkt, goedgekeurd door de Amerikaanse overheid. Dit werd uiteindelijk NAVSTAR.

De eerste satelliet voor de nieuwe GPS van NAVSTAR werd in 1974 gelanceerd, en van 1978 tot 1985 werden er nog eens elf gelanceerd voor testdoeleinden. De volledige constellatie van 24 satellieten, waardoor uw navigatiesysteem vandaag de dag wereldwijd GPS-dekking heeft, werd in 1993 voltooid.


GPS voor iedereen
Oorspronkelijk was GPS alleen voor militair gebruik bestemd, maar toen sloeg het noodlot toe. Op 1 september 1983 raakte vlucht KAL007 van Korean Airlines van Anchorage naar Seoel uit koers, belandde per ongeluk in het Russische luchtruim en werd door een Russisch Su-15 gevechtsvliegtuig neergehaald. Alle 269 passagiers en bemanningsleden kwamen om het leven.

Twee weken later stelde de Amerikaanse president Reagan voor om GPS ook voor civiele doeleinden beschikbaar te stellen om hiermee te voorkomen dat navigatiefouten ooit weer tot een dergelijke ramp zouden leiden. Hoewel dat zeer zeker niet de enige reden was, was de ramp met Korean Airlines wel degelijk een belangrijke katalysator voor civiel gebruik van GPS.


Beperkte beschikbaarheid (SA, Selective Availability)
Nadat circa 12 miljard dollar was uitgegeven om het meest accurate navigatiesysteem ter wereld te ontwikkelen, bouwde de Amerikaanse overheid nog een functie in NAVSTAR in, Selective Availability (SA), waarmee de nauwkeurigheid voor civiel gebruik dusdanig beperkt zou blijven dat vijandige of terroristische groeperingen GPS niet zouden kunnen gebruiken om er precisiewapens mee te maken.

De werking was gebaseerd op het toevoegen van opzettelijke fouten in de gegevens die door iedere satelliet worden doorgegeven. Militaire gebruikers hadden wel volledige toegang tot het juiste systeem doordat zij de signalen konden decoderen die gelijktijdig via een beveiligde tweede frequentie werden uitgezonden.

Tijdens de Golfoorlog had het Amerikaanse leger opeens een tekort aan GPS-ontvangers. Het probleem werd opgelost met civiele GPS-ontvangers. Maar om de nauwkeurigheid van deze apparaten te verhogen, moest de SA-functie tijdelijk worden uitgeschakeld.

In 2000 kondigde de Amerikaanse president Clinton aan dat SA volledig zou worden uitgeschakeld, omdat volgens Amerikaanse ‘inschatting van de dreiging’ het verwijderen van SA van minimale invloed zou zijn op de nationale veiligheid. Maar in dezelfde toespraak zei hij ook dat de VS nog steeds GPS-signalen selectief en op regionale basis zou kunnen weigeren als de nationale veiligheid in gevaar zou komen.

<<  >>


Installeer Flash Player om optimaal te genieten van deze site.

Flash moet zijn geïnstalleerd in je browser.

Adobe Flash Player downloaden